Mijn nichtje wil heel graag een hond maar dat vindt mijn zus geen goed idee. Want: puber met school, vriendinnetjes, hobby’s, pianoles, sport en, oh ja, ze wonen in Amsterdam. Dus kocht mijn nichtje maar een pluche hond op AliExpress. Ze vertelde me stralend dat het speeltje maar € 0,87 kostte. Maar haar zonnige humeur veranderde snel toen de bestelling geleverd was. Haar hondje viel al praktisch uit elkaar toen ze het uit de verpakking haalde. Maandagochtendmodel heet zoiets, geloof ik.

Nou ik heb nog iets veel ergers: een vrijdagmiddagmodel. Drie zelfs. Geen pluche speeltjes, maar echte honden. Toff, de onhandigste van het trio, die blij kwispelend de salontafel van glaswerk en servies ontdoet, heeft nogal eens darmklachten. Hij kiest vaak het einde van de week om ziek te worden. Het liefst op vrijdagmiddag want dan is de dierenkliniek net gesloten en gaat het weekendtarief in. Ik kijk het vaak nog even aan want gelukkig is mijn dierenarts op zaterdagochtend tot 12.00 uur open. Ik neem dan het risico met makkelijk verteerbaar voer. Dat ging laatst goed tot de zaterdagmiddag.

Optimistisch dacht ik nog dat we het weekend met kip en rijst wel doorkwamen, maar dat bleek een dure inschattingsfout. ‘s Nachts stond hij tot drie keer toe te drentelen, draaien en piepen bij de voordeur. Bij de derde keer stond het arme beestje er inmiddels zo zielig bij, dat ik toch maar de dierenarts belde. Nachttarief. Maar misschien zit het probleem niet ín zijn buik en moet ik toch eens kijken wat er óp zijn buik staat. Want ik heb het vermoeden dat ik dan de tekst ‘Made in China’ aantref.

Verschenen in Border Collie Nieuws, nummer 252 – 2025